Fizyka nie jest trudna dlatego, że ma dużo wzorów. Trudna staje się wtedy, gdy po przeczytaniu zadania nie wiesz, od czego zacząć i który z tych wzorów w ogóle ma tu sens.
Jeżeli na lekcji wszystko wydaje się zrozumiałe, ale przy samodzielnym zadaniu nagle pojawia się pustka, właśnie nad tym będziemy pracować.
Na moich zajęciach nie chodzi o mechaniczne zapamiętywanie kolejnych schematów. Uczę, jak naprawdę czytać zadanie: wyłapać z treści potrzebne informacje, poprawnie wypisać dane, dobrać model fizyczny i zaplanować rozwiązanie, zanim zacznie się liczyć. Pokazuję też, skąd biorą się używane wzory, kiedy można je zastosować i jak sprawdzić, czy otrzymany wynik ma sens.
Nie zależy mi na tym, żeby uczeń przez całą lekcję patrzył, jak rozwiązuję zadania za niego. Z czasem ma sam rozpoznawać metodę, uzasadniać kolejne kroki i radzić sobie również z problemami, których wcześniej nie widział. Szczególnie przy maturze rozszerzonej samo zapamiętanie schematu zwykle nie wystarcza.
Zajęcia prowadzę online i dopasowuję je do poziomu oraz celu ucznia. Możemy nadrobić zaległości, przygotować się do sprawdzianu, poprawić ocenę albo pracować regularnie według planu przygotowania do matury rozszerzonej. Jeżeli problem wynika z wcześniejszych braków, wracamy do podstaw i porządkujemy je, zamiast omijać je do kolejnego sprawdzianu.
Przy trudniejszych zagadnieniach korzystam z interaktywnych symulatorów fizycznych. Pozwalają one zobaczyć, jak zachowuje się ruch, pole, siła czy energia po zmianie konkretnych parametrów. W wielu przypadkach łatwiej zrozumieć zjawisko, kiedy można je zobaczyć, a nie tylko przeczytać jego opis w podręczniku.
Pracuję na aktualnych zadaniach maturalnych, własnych materiałach oraz sprawdzonych zbiorach fizycznych. Korzystam również ze starszych zadań, ponieważ często wymagają one większej analizy i nie dają się rozwiązać przez proste odtworzenie jednego schematu. Zadania dobieram tak, żeby stopniowo zwiększać trudność i jednocześnie wychwytywać braki, które rzeczywiście blokują dalszą naukę.
Podczas zajęć pokazuję też, jak rozsądnie korzystać ze sztucznej inteligencji w nauce fizyki. AI może pomóc w tworzeniu dodatkowych ćwiczeń, planowaniu powtórek, szukaniu innego wyjaśnienia albo sprawdzaniu własnego rozwiązania. Nie można jednak przyjmować każdej odpowiedzi bez kontroli. Uczę więc, jak zadawać precyzyjne pytania, wychwytywać błędy i weryfikować tok rozumowania, żeby AI wspierała naukę, a nie zastępowała samodzielne myślenie.
Jestem studentem Wojskowej Akademii Technicznej i od 3 lat udzielam korepetycji z fizyki. Działałem również w grupie naukowej LEOO, związanej z technologiami kosmicznymi i satelitarnymi. Podczas międzynarodowej konferencji w Krakowie prowadziłem wykład dotyczący technologii satelitarnych.
Nie obiecuję, że fizyka nagle przestanie wymagać pracy. Pokazuję natomiast, jak przestać zgadywać, zacząć rozumieć własne rozwiązania i podejść do trudniejszego zadania z konkretnym planem.
Napisz, z jakim działem masz największy problem i do czego się przygotowujesz. Na tej podstawie ustalimy, od czego najlepiej zacząć.
