Jestem absolwentką edukacji wczesnoszkolnej na Uniwersytecie Opolskim i na co dzień pracuję w szkole z dziećmi z klas 1–3.
Dlaczego zajmuję się też korepetycjami? Bo w szkole codziennie widzę, jak różnie dzieci uczą się w tym samym czasie. W klasie jest dwadzieścia kilka osób, materiał idzie dalej, a nie każdy zdąży go zrozumieć. Jedno dziecko wolniej czyta, drugie myli się przy dodawaniu, trzecie wstydzi się zapytać. Takie małe zaległości szybko się nawarstwiają, a dziecko zaczyna myśleć, że „jest gorsze” albo że „nie umie”. A to zwykle nieprawda, po prostu potrzebuje więcej czasu i spokojnego wytłumaczenia.
Na zajęciach indywidualnych ten czas jest. Pracujemy w tempie dziecka, wracamy do tego, co sprawia trudność, i utrwalamy to, czego aktualnie uczy się w szkole. Lekcje mogą być zajęciami wyrównawczymi albo bieżącą pomocą w przerabianym materiale, żeby dziecko szło na lekcje pewniejsze siebie.